Bron: Mieke Rang, Documentatie- & informatiecentrum inzake de Democratische Republiek Congo
In AZC Echt is een Angolese man in zijn caravan dood aangetroffen. Hij was volgens medebewoners al tien jaar in Nederland en moest terug naar Angola. Hij was een tijd opgenomen geweest voor psychiatrische hulp en net weer terug in het centrum. Op woensdag is een medebewoner aan de deur gaan kloppen en deze sloeg alarm toen hij iets vreemds rook. De Angolees bleek reeds enkele dagen dood te zijn. Het zag ernaar uit dat hij een overdosis medicijnen had genomen met bier. In het centrum ontstond grote beroering onder de bewoners. ‘Op maandag moest hij stempelen bij de COA en op dinsdag bij de VD. Hij is daar niet verschenen, maar niemand is gaan kijken of hij in goede welstand was. Er is wel de gebruikelijke inhouding op zijn leefgeld uitgevoerd’, aldus een van hen, die aangeslagen is door het totaal ontbreken van enige bekommernis. Als direct gevolg van de beroering hebben na de ontdekking zeker drie bewoners, onder andere met een mes, zich willen doden.
Bijkomend incident: een van de drie mensen is vijf dagen later, toen hij rustig zat te ontbijten met zijn gezin, gedwongen opgenomen, wegens een beweerde poging tot brandstichting van het AZC. De dokters konden echter geen enkel bewijs vinden in het gedrag van de man voor deze bewering van COA. De man is afgelopen woensdag weer ontslagen. Om een beetje tot rust te kunnen komen logeert hij bij landgenoten in een flatje in de buurt. ‘Het leven in een AZC is een hel voor ons’, zegt de wanhopige bewoner van AZC Echt. ‘De advocaat en de dokters van de Angolese man hebben alles eraan gedaan dat hij buiten het centrum zou mogen wonen, maar kregen het er nooit door. Voor mij is het net zo, ook, ondanks dat mijn dokters en mijn advocaat erop aandringen, zit ik nog steeds na al die jaren in het AZC. Ik draai hier helemaal door. In dit land kan een minister wegkomen met leugens, een vrouw kan een Nederlands paspoort krijgen en het tot kamerlid brengen ondanks haar leugens. Maar wij die de waarheid spreken, worden niet geloofd en jaren en jaren aan het lijntje gehouden.’